Þegar foreldri veikist alvarlega eða lífslok maka nálgast komast mörg að því að þau vita ekki hvað viðkomandi vill, hvaða úrræði eru í boði eða hvernig eigi að ræða þessi mál. Oft hafa óskir við lífslok aldrei verið ræddar innan fjölskyldunnar.
Greinasafn
Í umræðunni um dánaraðstoð er „virðing fyrir lífinu“ eitt algengasta en jafnframt óljósasta hugtakið. Því er beitt bæði til að rökstyðja skyldu samfélagsins til að vernda mannlegt líf og til að leggja áherslu á sjálfræði einstaklingsins við lok lífs.
Umræðan um dánaraðstoð snýst ekki aðeins um dauðann. Hún snýst líka um mannréttindi, sjálfræði, mannlega reisn og mörk þess valds sem samfélagið hefur til að setja einstaklingnum skorður þegar kemur að ákvörðunum um eigið líf og lífslok.
Dauðinn er óhjákvæmilegur hluti lífsins, jafn raunverulegur og andardrátturinn sjálfur. Samt eigum við mörg erfitt með að tala um hann og reynum gjarnan að halda hugsuninni um hann frá okkur eins lengi og við getum.
Sjálfræði (e. autonomy) hefur lengi verið hornsteinn í heilbrigðissiðfræði og er eitt af lykilhugtökum í umræðunni um dánaraðstoð.
